امروز یکشنبه ، ۹۸/۳/۲۶ - ۰۱:۱۷

به گزارش پاكسان نيوز به نقل از پايگاه خبري اونيب، امروز 26 مهر ماه بدون هیچ دلیلی روز تربیت بدنی نامگذاری شده، به هر حال امیدواریم مسئولان سازمان فرهنگ عمومی در نامگذاری روزهای تقویم کمی هم به هویت این روزها توجه کنند تا مانند امروز این طور پنداشته نشود که احتمالا در کشور ما هیچ روزی که متناسب با ورزش و تربیت بدنی باشد وجود نداشته است.

از سال 83، روز 26 مهرماه به عنوان «روز تربیت بدنی» نامگذاری شده است و از آن سال تاکنون مسئولان ورزش کشور تلاش می کنند تا تمام همایش ها و کلنگ زنی ها را به این روز موکول کنند و برای آن که مردم اسما بیشتر با ورزش در ارتباط باشند، این روز را به هفته تربیت بدنی و ورزش ارتقا داده اند و تا جایی که امکان دارد از ورزش همگانی و جایگاه آن در سلامت جامعه صحبت می کنند.

روز تربیت بدنی

ورزش قهرمانی در میان جوانان هر جامعه طرفداران بسیاری دارد. ورزشکارانی که در فاصله های مختلف زمانی به مقام های قهرمانی دست یافته اند، در اوج جوانی و قدرت جسمانی خویش به این مهم نائل گریده اند . قهرمانانی که در میادین بین المللی برای میهن خود کسب افتخار می کنند، نقش مهمی در ترغیب جوانان آن جامعه به ورزش کردن دارند. چنانکه به طور مثال قهرمانی های متعدد حسین رضا زاده بهترین وزنه بردار جهان، جوانان بسیاری را به سمت ورزش وزنه برداری سوق داده است.

ورزش کردن سبب سلامت روحی و جسمی جوان می شود و این امر جامعه را از انواع فسادها و هنجارهای اجتماعی می رهاند. با توجه به گسترش شهرنشینی و توسعه در چند دهه اخیر، شیوه زیست کم تحرک، عامل اصلی بیش از یک سوم مرگ های ناشی از بیماری های قلب، سرطان و دیابت شناخته شده است. بنابراین، توجه به فعالیت جسمانی و ورزش های سبک، سهم بسیار مهمی در کنترل وزن و کاهش چربی در بدن دارد. فعالیت بدنی سبک و منظم از راه تقویت کارکردهای ایمنی، موجب افزایش نظام ایمنی در بدن می شود و در پیش گیری از سرطان مؤثر است. مطالعات علمی نشان می دهد افسردگی، اضطراب و...، در اثر فعالیت جسمانی بهبود می یابد و ورزش به عنوان عاملی حمایتی در درمان بیماران روانی پذیرفته شده است. پس اگر ورزش را در میان قشر جوان نهادینه کرده و خدمات و زحمات افتخارآفرینان جامعه ورزش را ارج نهیم، می توان به داشتن جامعه ای پویا و با نشاط امیدوار باشیم

ورزش در ایران باستان

در ایران باستان، نوجوانان و جوانان، از پیش از طلوع آفتاب تا ظهر به تمرین سوارکاری، پرتاب نیزه و تیراندازی با کمان می پرداختند و فنون جنگی می آموختند، اما با پیشرفت تمدن و گسترش دامنه دانش و به دلیل آنکه انسان توانست سلاح های آتشین اختراع کند، رفته رفته تیر و کمان و....، جای خود را به توپ و تفنگ و کشتی و هواپیما داد. با این همه، چون ورزش برای انسان نیازی اساسی است و از طرف دیگر انسان به تفریح و بازی و سرگرمی در اوقات فراغت نیاز دارد، اسباب و لوازم جنگی کهن، دوباره در میدان ورزش و رقابت های ورزشی مورد استفاده قرار گرفتند. افزون بر این، برای بهترین بازی های سنتی ملت ها، قانون و مقرراتی نوشتند تا به صورت ورزشی همه پسند، به شکلی واحد و یکسان در همه جای جهان به اجرا درآید.

ورزش از دیدگاه اسلام

در آیین اسلام، بدن آدمی ارزشمند است ؛ زیرا ابزار تکامل روح به شمار می آید. تحقیر بدن، در حکم تحقیر شخصیت آدمی است و کسی که مرتکب این عمل شود، باید منتظر کیفر این ناسپاسی باشد. از مهم ترین عوامل اهمیت ورزش نقش آن در ایجاد، تقویت و حفظ سلامت است. بنابراین، چنانچه ورزش به گونه ای باشد که برای سلامت انسان زیان آور باشد یا ورزشکار آن قدر به خود فشار آورد که سلامتش به مخاطره بیفتد، این نوع ورزش از نظر اسلام و همچنین عقلای عالَم، مردود خواهد بود.

اُسوه ورزشکاران

امام علی علیه السلام ، اسوه ای کامل برای تمامی ورزشکاران و قهرمانان است و نام و یاد حضرت، زینت بخش محافل ورزشی است. امام علی علیه السلام به تعبیر یکی از نویسندگان، ورزشکار نیست، ولی ورزیده است و برتر و بیشتر از قدرت بازو و نیروی جسمانی، عظمت روح دارد. پهلوانان و نام آوران ایرانی، به ویژه آنها که در زورخانه ها، دست و دلشان در کار ورزش است، علی علیه السلام را شناخته اند، از او یاری می جویند و راهشان و حتی حرکات ورزشی شان را با یاد علی علیه السلام آغاز می کنند.

ورزش بانوان

امروزه بانوان بسیاری در سطح جهانی به ورزش های گوناگون می پردازند. گروهی ورزشکار حرفه ای اند و تعدادی ورزشکار آماتور ؛ گروهی به ورزش های سبک می پردازند و برخی به ورزش های سنگین. موافقان ورزش بانوان می گویند: «تأمین بهداشت جسم و روانِ زنان که در دوره ها و مراحل مختلف زندگیِ پرمسئولیت خویش، مراحلی چون بارداری، زایمان و از همه مهم تر، پرورش و تربیت فرزندان را به عهده دارند، از اهمیتی والا برخوردار است».

نظر بزرگان درباره ورزش

با نگاهی به دیدگاه اندیشمندان بزرگ جهان، درمی یابیم که ورزش و رسیدگی به فعالیت جسمانی، مورد تأکید و تشویق آنان بوده است. ابوعلی سینا دراین باره می گوید: «ورزش، حرکتی است تابع اراده. در ورزش تنفس عمیق و پی درپی می آید و هر کس بتواند با اسلوب صحیح و متناسب با اعتدال مزاجش و در وقت و زمان مناسب ورزش کند، از چاره جویی و مداوای بیماری های مزاجی که در دنباله آن می آید، بی نیاز می گردد». ابن خلدون نیز در مورد ورزش گفته است: «ورزش در نشاط روح، دخیل است و اینکه این نشاط در شهرنشینان کمتر است، به این دلیل می باشد که آنان غالباً در حالت سکون و آرامشند و از ثمرات ورزش بهره مند نمی شوند. بدین دلیل، بیماری های بسیاری در شهرها و بلاد بروز می کند».

امام خمینی رحمه الله و ورزش

حضرت امام خمینی رحمه الله در جمع ورزش کاران و کارمندان تربیت بدنی فرمودند: «مملکت ما همین طور که به علما و دانشمندان احتیاج دارد، به این قدرت شماها هم احتیاج دارد. این قدرت وقتی با ایمان باشد، وقتی که زورخانه با قرآن باشد، با ایمان باشد، پشتوانه یک ملت است. وقتی قهرمان ها، قهرمان های اسلامی باشند، پشتوانه یک ملت هستند.» ایشان در جای دیگر فرمود: «ورزشکاران دو وظیفه دارند: یک ورزش جسمانی برای قوّه پیدا کردن و قدرت پیدا کردن. وقتی قدرت جسمانی پیدا شد، دفاع از مملکت می توانند بکنند؛ و دیگری هم پرورش روحانی، که اگر پرورش روحانی در انسان پیدا بشود، آن وقت قدرت جسمانی اش مضاعف می شود».

فلسفه نامگذاری

12 اردیبهشت ماه به دلیل همزمانی با سالروز شهادت شهید مطهری، روز معلم؛ 13 آبان به دلیل تسخیر لانه جاسوسی آمریکا توسط دانش آموزان، روز دانش آموز؛ هشت آبان ماه همزمان با شهادت شهید فهمیده، روز نوجوان و 14 شوال به مناسب سالگرد جنگ خیبر روز پهلوانی و ورزش زورخانه ای نامگذاری شده است.

اگر سراغ شورای فرهنگ عمومی برویم و دلایل نامگذاری روزهای تقویم را جویا شویم، تقریبا تمام روزهای ثبت شده برای خود تاریخچه و فلسفه ای دارند، اما روز تربیت بدنی به چه دلیل در 26 مهر ماه به ثبت رسیده است؟

برای چنین روزی باید به دنبال یک اتفاق ورزشی مهم یا سالروز تولد و یا درگذشت یک ورزشکار بود و این اولین چیزی است که به فکر می رسد، اما پس از تحقیق از بخش تقویم شورای فرهنگ عمومی دریافتیم که روز تربیت بدنی استثنائاً هیچ پشتوانه تاریخی ندارد و در این روز هیچ رخداد ورزشی روی نداده و به صورت رندم این روز برگزیده شده است.

احتمالا باور این موضوع سخت است که در کشور ما هیچ روزی وجود نداشته که بتوان آن را مبنای انتخاب برای روز تربیت بدنی دانست، ولی با توجه به اطلاعات دریافتی از شورای فرهنگ عمومی، ظاهرا چنین روزی را نداریم!

پهلوانان نمي ميرند

شاید هم روز درگذشت جهان پهلوان بهانه خوبی برای اینکه 17 دی ماه را روز تربیت بدنی و ورزش نامگذاری کنیم، نبوده است که یک روز بی هویت را به عنوان روز تربیت بدنی انتخاب کرده ایم.

اگر مسئولان کمی در این خصوص دقت می کردند، در می یافتند که کم نیست تعداد روزهایی که ارزش این را دارند تا به احترام رخدادهای آن، روز تربیت بدنی نامگذاری شوند؛ برای مثال، 26 آذرماه همزمان است با سالروز رجعت پیکر پاک شهید ورزشکار علی برخورداری، قهرمان شنای ایران پس از 24 سال به خاک میهن و یا سالگرد شهادت آزاده شهید بهزاد قائدی، مشت زن سابق تیم ملی.

به هر حال، امیدواریم مسئولان سازمان فرهنگ عمومی در نامگذاری روزهای تقویم کمی هم به هویت این روزها توجه کنند تا مانند امروز از شنیدن اینکه 26 مهرماه بدون هیچ دلیلی روز تربیت بدنی نامگذاری شده، تعجب نکنیم و غبطه نخوریم که چرا روزهای باارزش را از دست می دهیم.

ای کاش مسئولین به جای اینکه در یک روز و به صورت فشرده محاسن و جایگاه ورزش را بیان کنند، در سالگرد درگذشت تختی و شهادت شهیدان ورزشکاری مانند علی برخورداری و بهزاد قائدی نیز به یاد ورزش بودند تا هم برنامه خودشان در یک روز فشرده نباشد و هم اینکه در تمام طول سال روزهایی با عنوان تربیت بدنی داشته باشیم.

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی